Sobota, 20 Styczeń, Imieniny: Fabioli, Miły, Sebastiana -
Jesteś świadkiem jakiegoś wydarzenia? NAPISZ O TYM

Szczęśliwa „trzynastka” w mundurze

Od 2004 roku Karol Doryn jest zawodowym strażakiem. Koledzy i przełożeni mówią o nim, że jest tym strażakiem z krwi i kości. O tym „anatomicznym” przeznaczeniu rozmawiamy.



 

Zostałeś strażakiem jako 24-latek. Taki był zamiar od powijaków?

 

Prawie. Chyba zawsze myślałem o tego rodzaju profesji lub podobnej. Od dziecka uprawiałem sport i miałem potrzebę pomagania ludziom. Jakoś nigdy nie umiałem nikogo oszukać, zawsze mi było szkoda ludzi biedniejszych czy starszych, poszkodowanych z różnych powodów. Nie wiem, może miałem to w genach, ale np. zawsze nosiłem zakupy paniom, przeprowadzałem przez ulicę... Kiedyś, jeszcze w podstawówce, natknąłem się na leżącego w rowie mężczyznę i niemal na własnych plecach zatargałem go aż na Leśny Dwór, gdzie mieszkał, w strasznych zresztą warunkach.

 

Czyli tę „krew” mamy wyjaśnioną. To teraz „kości”.

 

Jak każdy, wyuczyłem się w podstawówce, później w liceum zawodowym. Podjąłem studia na kierunku ekonomicznym, a w międzyczasie zdawałem do pożarniczej szkoły aspirantów w Poznaniu. Znalazłem się w pierwszej dziesiątce na 750 kandydatów, ale drobna wada wzroku podczas komisji lekarskiej mnie wyeliminowała. Nie dałem za wygraną i „naprawiłem” operacyjnie to oko. Rok później w szczycieńskiej PSP był nabór pracowników. Zgłosiłem się, osiągnąłem najlepszy wynik i tak zostałem strażakiem.

 

I bierzesz udział w akcjach?

 

Jestem obecnie zastępcą dowódcy jednostki ratowniczo-gaśniczej i – oczywiście – biorę udział w akcjach ratowniczych.

 

Najbardziej zapamiętana...

 

Każda jest ważna. Najbardziej dramatyczna to był pożar szkoły w Wielbarku, bo byłem tam jednym z uwięzionych strażaków i było naprawdę niebezpiecznie. Najtrudniejszym, chyba niemal traumatycznym przeżyciem, był jednak wypadek na Leśnym Dworze, gdy skasowany przez pirata drogowego słup przygniótł dziecko. Podjąłem razem z ratownikiem medycznym resuscytację. Bezskutecznie, ale o tym przekonaliśmy się dopiero, jak dziewczynka została podłączona pod „maszynerię” medyczną. Nie była to, co prawda, pierwsza sytuacja, gdy podczas służby miałem styczność ze śmiercią, ale dzieci... Ze śmiercią dzieci nie da się pogodzić.

 

Zmieńmy nastrój. W twojej pracy zapewne częściej masz, niestety, kontakt z tragedią, ale nie wątpię, że zdarzają się też zabawne sytuacje...

 

I takie są. Najpierw były emocje i niepokój o człowieka, bo dostaliśmy zgłoszenie, że mieszkanka Szczytna nie odpowiada, nie daje znaku życia dłuższy czas. Trzeba było, co nie jest sporadycznym zdarzeniem, dostać się do mieszkania. Okno było uchylone, więc z drabiny wszedłem do tego lokalu. Widok był – delikatnie mówiąc – osobliwy. Starsza już kobieta, którą „ratowałem”, siedziała przy stole w absolutnym negliżu, a przed nią na stole stała prawie już pusta flaszka i sporo kasy, którą się „bawiła”, układając w stosiki. Przyznam, że trochę traumy po tym widoku mi zostało. Innym razem pojechaliśmy usuwać kokon os. Niewielki, więc kolega uznał, że nie ma co się przebierać w strój ochronny, chwycił ten kokon i... osa użądliła go centralnie w usta. Z tego miejsca pojechaliśmy od razu do wypadku, bo takie było wezwanie, nikt się żądłem za bardzo nie przejął, poza tym kolegą, z którym już po 10 minutach nie można było się dogadać, bo tak spuchł.

 

 

Rodzina już przyzwyczajona do służb, nagłych wezwań i niebezpiecznych zdarzeń?

 

Żona wiedziała, co brała. Gdy się poznaliśmy, byłem w trakcie egzaminów do szkoły w Poznaniu, gdy się pobieraliśmy – już pracowałem w PSP. Mamy dwóch synów: 12 i 8 lat i obaj, jak na razie, chcą zostać piłkarzami. Nie wiem, czy to mają po mnie, bo sam kiedyś grałem w „Gwardii”. Bardziej chyba ich motywuje Lewandowski czy inny Milik. Starszy gra w SKS-ie, a młodszy mnie molestuje, by go też zapisać. Tak czy inaczej – idą tą samą ścieżką, którą ja szedłem. Też zaczynałem od kształtowania tężyzny fizycznej, bo bez niej strażakiem się być nie da. Czy więc w przyszłości podtrzymają tradycję, którą ja zapoczątkowałem? Nie jest wykluczone. Na pewno zależy mi, by wykonywali dobry zawód, byli dobrymi ludźmi. Jak wybiorą straż – będę zadowolony, jeśli nie – też, byleby robili w życiu to, co kochają tak, jak ja kocham być strażakiem.



Powiązane wydarzenia

  • Poniedziałek, 2016-07-04 11:39:15

Tym razem trzynastka była szczęśliwa



Komentarze do artykułu

Napisz

Komentarze

  • Dostawczy fiat potrącił 79-letnią kobietę na ulicy Piłsudskiego
    Prawdą jest że ta Pani przechodziła w miejscu niedozwolonym, ale prawdą jest również że jest tam bardzo słabe oświetlenie.
    Autor: Kierowca
    2018-01-19 12:24:56
  • Radni rżną własną gminę?
    A ile Kołakowska zapłaciła za ten artykuł?
    Autor: Izabala
    2018-01-18 16:57:17
  • Szczytno traci znakomitego sportowca, Bukowiecki wybiera Olsztyn
    Niebawem wybory
    Autor: Michał Szczytno
    2018-01-16 11:50:29
  • Podatkowa zachęta dla przedsiębiorców
    Nie jest to sprawiedliwe... mikro firmy dalej będą płaciły, a większe mogą legalnie nie płacić podatku. Wystarczy firmę "sprzedać" osoba prywatna firmie np. sp. zoo i fikcyjna inwestycja będzie ... Nie podoba mi się pomysł ulgi na lata a nie na kwotę w danym roku. Mam wrażenie, że ten przepis powstał pod firmę w byłym Favoricie...
    Autor: ncccc
    2018-01-15 21:17:58
  • Rekordowe granie w gminie Dźwierzuty
    Najlepsi
    Autor: ja
    2018-01-15 12:58:15
  • Szczytno traci znakomitego sportowca, Bukowiecki wybiera Olsztyn
    Pani Burmistrz twierdzi, że nie zaniedbujemy sportu jeżeli chodzi o finansowanie. Kluby otrzymują z miasta pieniądze, które w dużej części zwracają do kasy miasta za korzystanie z obiektów miejskich jak np, hala Wagnera czy hala w SP 6.
    Autor: Paweł Malec
    2018-01-12 12:51:20
  • Nie żyje Stanisław Wrona
    Uczył mnie geografii, pamiętam do dziś jak mi tłumaczył co to jest łańcuch górski, nie było to łatwe bo mi chłopakowi ze wsi łańcuch kojarzył się z wiązaniem bydła. Spoczywaj w pokoju dobry nauczycielu.
    Autor: jack609
    2018-01-11 09:15:21
  • Szczytno traci znakomitego sportowca, Bukowiecki wybiera Olsztyn
    Z szacunkiem dla urzędników , ale kompletnie nie rozumieją , albo nie chcą rozumieć swojej roli .... Pani Burmistrz to nie Pan Bukowiecki ma chodzić i prosić i składać propozycje " najjaśniejszym " To Pani odpowiada za promocje miasta .............................
    Autor: Romuald Amborski
    2018-01-10 20:32:07
  • Wikariusz w świecie edukowany
    bardzo lubię tego księdza pozdrawiam ;)
    Autor: eustacha
    2018-01-10 18:56:50
  • Martwy pies w budzie, drugi skrajnie wycieńczony na łańcuchu
    To ze na tym są psy to nie znaczy ze wszystkie są zaglodzony była interwencja zgłoszona do weterynarza a proszę nie pisać że wszystakie psy biegali i szukały jedzenie bo ja mam psa i jest wszystko w porządku bo terz sprawdzali ale o tym to nikt nie napisał prawda
    Autor: Mieszkanka rudki
    2018-01-10 07:09:49